
Kronika batzuk buruarekin idazten dira, eta beste batzuk bihotzarekin. Hau, dudarik gabe, bigarrenei dagokie. Oraindik gogoan dugu ekaineko egun hura, duela ia urtebete, Trapagarango itzuli amaigabean. Igoera modu krudelean ihes egin zuen, penalti-txanda zorigaiztoko batean, behin betikoa zirudien 3-1 baten ondoren. Ia tekleatzeko indarrik gabe, harrotasunez betetako azken paragrafo bat idatzi genuen, hori baitzen geratzen zen gauza bakarra. Baina gaur egun primeran ulertzen den hitz bat ere bota genuen: itzuliko gara.
Eta nola itzuli, bai horixe.
Bagenekien ez zela erraza izango. Antiguoko eta Oiartzun dena jokoan zegoela iritsi ziren azken dantzaldira. Hobeto hasi zen talde bisitaria, Albak Ipinzari izkin egin eta 0-1ekoa jartzeko defentsan hartutako erabaki eza aprobetxatuz. Arraunean egitea tokatzen zen. Ainhoak langara, Carlota gola urratuz alboko falta batean… saiatzen ari ginen, baina ez zen saria iristen. Oiartzunek, serio eta txukun, eutsi egiten zion, eta gainera trantsizio arriskutsuak egiteko gai zen.
Baina atsedenaldiaren ondoren, dena aldatu zen. Taldea ausikika hasi zen. Korner batean Oiartzun berriro aurreratu bazen ere, ondoren etorri zena emoziozko uholde bat izan zen, baikorrenak ere amestuko ez zuena. Lehenik Ainhoa, erreboteen eta fedearen artean, berdinketarako. Ondoren, Leire Aranburu defentsen tartean sartu zen Carlaren falta bat boleaz errematatzeko eta urrea balio zuen 2-2koa sinatzeko. Beste zelai batzuetan emaitzak onak ziren, baina hemen inork ez zuen ausari ezer utzi nahi. Eta orduan, nola ez, Ainhoa agertu zen berriro, hirugarrena egiteko, istorioa ixteko, eldarnioa askatzeko.
Moralesek, bandatik, lasaitasuna eta konbentzimendua eskatzen zituen: “eskolako sirena jotzen duen arte“, esaten zien bereei. Eta halaxe egin zuten, arimarekin eta lasaitasunarekin jolasean, unea beraiena zela jakinda. Eta 96. minutuan Garayaldek amaiera seinalatu zuenean, Beriok eztanda egin zuen. Malkoak, besarkadak, oihuak, historia, 2 denboraldi osorik une honen zain.
Eskerrik asko jokalariei. Abuztuan ilusio berrituarekin hasi zirenei, arraunean egiteko bidean sartu zirenei, barruan eta kanpoan eredu izan direnei. Benetako protagonistak izan zarete, esfortzuz, apaltasunez eta talentuz, taldea merezi duen lekura eraman duzuenak.
Teknikariei eskerrak ere: Endika, Ion, Itxaso eta Iker. Entrenatzaileak baino askoz gehiago zarete. Familia bat osatzen duzue. Zuen lana, konpromisoa eta hurbiltasuna funtsezko zutabeak izan dira. Giza talde fantastiko baten eraikitzaileak eta ahaztezinak diren bi denboralditakoak.
Itzuli gara. Berpiztu egin gara. Mailaz igo gara.
EUSKAL LIGAKOAK GARA.

